صلح

دیگه بعد از ظهرها خبری از اون اضطراب و بی قراری سابق نیست...چقدر دنیا از پشت عینک داروهای روانپزشکی دوست داشتنی تره...باید یک جایی یادداشت کنم تا یادم بمونه هروقت رفتم طرح،کنار نسخه ی تمام مریضهام یک داروی ضد اضطراب یا افسردگی بنویسم...حالا میخواد شکایت اولیه اش سرماخوردگی باشه یا اسهال یا هر چیز دیگه ای مهم نیست...مهم این لعنتی های هدیه ی علم به بشریت هستن و بس...این گردالی های ریز زندگی بخش!