بندگان وظیفه!

یکی از بچه های سالهای بالاتر که از اول شهریور امسال رزیدنت شده پیام داده که مرکزی که توش طرح میگذرونده بدون پزشک شده و گفته اگه خواستم هروقت نظام پزشکیم اومد تا شروع طرحم برم کار کنم و گفته پول خوبی میدن(روستایی بس دور افتاده که ماشین به سختی تردد میکنه)...شرایطم رو گفتم و اینکه قرار نیست حالاحالاها نظام بگیرم...

به خودم افتخار میکنم...اینکه قید کار کردن و پول درآوردن رو بخاطر رسیدن به رویای عزیزم زدم و نشستم گوشه ی خونه درحالی که وضعیت مالیم وحشتناکه و بار روی دوش خانواده ام هستم برای خودم خیلی ارزشمنده...نمیدونم تهش چی میشه ولی من به خودم بدهکار نیستم و شعارم همچنان همون شعار هفت سال قبل و روزهای کنکوره که میگفتم"ما بنده به وظیفه ایم نه نتیجه"!